Liewe mense.

Ons is weer by die huis. Ons het een goeie reis gehad. Ons het weer baie meegemaak. By die ontbyt het ons spinasie gekry met aardappelen die meer op peren het gelyk. Maar ons is weer in Holland. Het welkom was baie mooi! Spandoeke en vlagge en ballonnetjies. Almal baie dankie hoor!!! Julle het ons miskien al gesien by die huis. Ons sal Suid-Afrika nooit vergeet nie!!!! Ons het baie in daardie land agtergelaat.

Sondag het ons afskeid geneem by de kerk. Maandag het ons afskeid geneem by de skool, Wilem, Jannie en de kinders en oupa en ouma Nap. Dat was glad nie so lekker nie. Ons mis hulle baie. By die skool het ons die poppenhuis nog officieel geopend. Ons het een lindjie deurgesny. Dit was baie oulik. Daarna het ons al die kinders een drukkie gegee. Ook het ons die onderwysers een drukkie gegee. Ons gaan hulle regtig mis!! Maar ons is ook weer bly om alle mense in hierdie land te ontmoet.

Op 5 Juni het ons die eerste presentatie op het Hoornbeeck College. Ons sal julle een bitjie op de hoogte stel wanneer ons weer een presentatie gee.

Ons wil baie dankie se vir julle vir al die meelewe en reakties. Ons het dit baie geniet!! Ons het nog van baie mense gehoor die hierdie web-log het gelees maar geen reaksie het geset nie, ons wil baie dankie se vir almal!!

Alle mense uit Afrika baie baie baie dankie vir alles!!! Ons sal julle nooit vergeet nie!!!!!! En julle moet nie vergeet nie.. ons kom terug!!!!

Drukkie Mariannemarie   

  Hello ladies and gentlemen. Welcome on board. We flying to Lanseria. Ja, we zitten in het vliegtuig. Weekje Cape Town achter de rug. Hoe het was? Baie baie mooi! Ons het dit geniet. Waarschijnlijk lezen jullie de laatste weblog vanuit Zuid-Afrika geschreven. Is dat niet baie jammer? Ons is baie baie jammer daaroor! Ons gaan hierdie land, hierdie mense, hierdie skool, ja alles baie mis! Zaterdag is ons gezellig met Willem, Jannie en de kids uit eten geweest. De laatste keer waarschijnlijk. Ons is baie jammer daaroor! Zondag zijn we twee keer naar kerk geweest. ’s Morgens naar Pretoria en ’s avonds naar Randburg. Willem reed voor dus geen problemen met de TomTom. Maandag. Vroeg, ja heel vroeg gaat de wekker. Ja, we moeten om 6 uur in het vliegtuig zitten. Op naar de Kaap. Wanneer de vliegreis achter de rug is, worden we verwelkomd in een regenachtige en koude Kaap. Gelukkig het ons ons daarop voorberei. Ons het genoeg truie en baadjies (jassen) saam gebreng. Ons gaan eerst die kar ophale. Ons is nuuskierig wat vir kar ons nou sal kry. En ja hoor, een echte Toyota Corolla. Een automaat!!!!!! Met een prachtig geluid en een draairaampje. Als je hem van het slot haalt dan toetert hij. Ons het lekker gelag oor die kar! Ons weet glad nie waar ons tereg kom nie. Willem het alles vir ons geregel. Wanneer de TomTom ons verteld dat de bestemming bereikt is, staan we voor een flat, en niet zomaar een flat. Hij is regtig hoog!! Ja, wel 16 hoog. Op verdieping 13 staat een tannie te wachten. Laten we maar eens gaan kijken. Ja hoor, dit wordt voor 5 dagen ons huisie. Is dat niet baie oulik! Ons kijk so oor die see. Ons sien vanuit die venster die Tafelberg. Gaaf nè!! Ons gaan dit geniet!!! Nadat we de koffers uitgepakt hebben gaan we lekker voor het raam zitten om van het uitzicht te genieten.  Dit gaat regtig nooit vervelen, maar we besluiten toch nog maar even wat te gaan doen. Volgens het boek is hier een groot winkelcentrum. Je kan het beste je kar in Cape Town parkeren en de Taxi pakken om daarheen te gaan. Nou, dat gaan we dan maar doen. Eindelijk een plaatsje gevonden in een parkeergarage. Pa Kot vermaand ons goed te kijken en te onthouden waar onze kar staat. Ja, we zitten in een grote stad en werkelijk alles lijkt op elkaar. Marianne onthoudt de Kodak winkel en Annemarie ABSA. Moet lukken toch? Op zoek naar een taxi. Als we daar door die stad lopen is het toch niet zo een gevoel alsof je door Goes of Bergen op Zoom loopt. Een beetje onbehagelijk voelden we ons wel. Maar goed, als je net doet of je zelfverzekerd bent, kom je een eind, ja zelfs bij het winkelcentrum. Wanneer we langs een lange rij taxi’s lopen, worden we gewenkt door meneer met een pet. Hij heeft een rode auto. Wat het precies voor auto was weten we niet, maar oud was hij in ieder geval. Toch best spannend hoor, bij zo een mannetje in de kar. Op de achterbank klinkt dan ook wat gegniffel. Wanneer meneer hoort dat wij uit Holland komen, begint hij Afrikaans te praten. Toch wat makkelijker te verstaan. Hij kletst gezellig met pa Kot. Het weer was vandaag niet zo mooi, maar vrijdag wordt het mooi weer, verteld hij. Jammer hoor, want dan gaan we alweer weg. Nee, morgen wordt het mooi weer, verteld hij even later. Nou, volgens ons weet hij het zelf niet helemaal. Maar we zullen zien… Aangekomen bij het winkelcentrum roept hij even de parkeerbewaker. Hij verteld dat hij voor een taxi moet zorgen wanneer we weer terug komen. Wat een service! In het winkelcentrum… Hugo Boss, Armani, Gant, Replay en ga zo verder. Allemaal merkkleding wordt in de etalages geshowd. Jammer dat we dat toch een beetje aan de dure kant vinden, maar het was toch leuk om daar even een kijkje te nemen. Vooral de taxirit was een belevenis. Wanneer we uit het winkelcentrum gaan komt meneer de parkeerwachter direct naar ons toe. Of we een taxi zoeken. Nou we willen eerst nog even een rondje lopen en kijken of we bij de haven kunnen komen. Omdat het regent hebben we dat al snel gezien. Op naar de parkeerwachter. Hij fluit even en ja hoor, daar komt een taxi aangereden. Luxe, nee zo kun je het niet noemen. ’t Is maar een oud karretje, maar hij rijd en daar gaat het om! Hij brengt ons weer bij de plaats waar we opgestapt zijn. Kodak winkel en ABSA. Ja, dat wisten we nog wel. Maar nergens was de Kodak winkel te bekennen. De ABSA was overal te zien, maar ja het was een flat en aan alle vier de kanten stond ABSA. Dan weet je natuurlijk nog niks. Wat nu? Op naar de Toeristen Informatie. Gewapend met plattengrond lopen we even later weer verder. En ja hoor, binnen een mum van tijd hebben we de auto gevonden. Gelukkig maar! We gaan nog even boodschappen halen en daarna rijden we terug naar ons huisie. We maken een heerlijke maaltijd klaar en daarna gaan we lekker ons bed in. Welterusten! Dinsdag. Vandaag lijkt het weer mee te werken, dus we bezoeken de Tafelberg. Als we onze auto geparkeerd hebben wacht de fietstaxi al. Fietstaxi?  Ja we worden per fiets weggebracht richting de kabelbaan. Dat is oulik, nè! Als we tickets willen kopen moeten we eerst een poosje wachten, maar als we even later de kabelbaan in willen moeten we wel langer dan een poosje wachten. Zelfs een hele poos! Het heeft in totaal bijna twee uren geduurd eer we boven waren, maar we waren boven. De lift zat propvol!! We moesten eerst met de lift en daarna met de kabelbaan, maar in die lift kon echt niets meer bij. Propjesvol! Toen we boven waren hadden we een prachtig uitzicht. Waar we ook keken alles was wit. Wit? Ja we zaten in de wolken. In de wolken? Ja, we waren luchtkastelen aan het bouwen over hoe het eruit zou zien als er geen wolken zouden zijn. Even later konden we dit toch echt meemaken. De wolken waren weggetrokken en… een prachtig uitzicht!!! Kijk zelf maar op de foto’s! Ons het dit geniet. Toen zijn we weer naar huis gecrost. Nog even een rondje over het strand. Wat we daar al niet tegen komen. Zelfs mossels!  We hebben ze geraapt en lekker opgegeten!! Nee, het waren niet zomaar kleintjes. Baie grotes. Dat is nog eens makkelijk en goedkoop!  Woensdag. Vandaag gaan we een kijkje nemen op Kaap de Goede Hoop. Onderweg nemen we de pinguïns mee, niet letterlijk natuurlijk, al zou je dat wel bijna doen. We gaan een kijkje nemen bij de pinguïns en dat is zeker aan te bevelen! Baie oulik!!!! Daarna gaan we verder op weg naar het uiterste puntje van Afrika. We rijden door prachtige landschappen en we zien baie mooie dingen. Ons geniet van die uitzicht, die natuur en zeker van de wind. Ja het was nogal wat winderig. Bekijk verder de foto’s maar! Want woorden hebben we hier niet voor. Donderdag. Vandaag hebben we een afspraak. Een afspraak? Ja, ons gaan vandaag naar een kindertehuis toe. Van Kimon is er een kindertehuis in Godons Bay en aangezien dat niet zover weg is van onze verblijfsplek is dat toch wel de moeite waard om even mee te nemen. En daar gaan ons… Eerst nog even langs de Pick ’n Pay voor knuffeltjes. En ja hoor, daar kom ons aan bij Goeie Hoop. We worden verwelkomd door een van de vrijwilligers. De kinderen zijn er nog niet die zijn om boodschappen of op school. We zullen na nou een paar kinderen zien. En ja, als we een lekker bakje koffie gedronken hebben komen er een paar kinderkopjes om de hoek. Gezellig!  Ons gezels een bitjie met die mensen en met Erwin. Later gaan we Ida ophalen en kijken we naar het nieuwe kindertehuis wat gebouwd wordt. Als jullie meer over dit kindertehuis willen weten moeten jullie even een kijkje nemen op de website van Kimon (www.kimon.nl  of www.goeiehoop.nl ). We zijn uitgenodigd om hier een half jaar vrijwilligerswerk te komen doen. Of we dat willen?? Natuurlijk!!! Een reisje naar Zuid-Afrika zal er voor ons weer wel inzitten als alles goed mag gaan! We hebben daar veel ervaringen opgedaan. We hebben nog wat rondgereden en ondertussen het taalmomument bezocht. Best interessant om te zien hoe de Zuid-Afrikaanse taal ontstaan is. Na een dag vol belevenissen hebben we lekker gegeten. Daarna hebben we een preek gelezen, omdat het Hemelvaart was. Daarna zijn we naar ons bedjes gegaan. Ons het lekker geslaap! Vrijdag. Half negen kwamen we erachter dat we om tien uur uit het huisje moesten zijn. Oeps!! Maar alles is reg gekom! We hebben zelfs nog gedoucht, de koffers ingepakt en gegeten. Daarna zijn we maar even Bokaap op gaan zoeken. In het boek stond dat het absoluut een Topper was!!! We moesten toch pas aan het eind van de middag vliegen dus we hadden tijd genoeg om nog even wat te gaan doen. Bokaap bestaat uit gekleurde huisjes, het zag er best grappig uit in het boek. Daar gaan ons. De TomTom heeft er nog even moeite mee gehad om ons de juiste weg te wijzen, maar op den duur kwamen we toch de gekleurde huisjes tegen. Dan maar een parkeerplaatsje zoeken. Al lopend de wijk in. Beetje foto’s gemaakt en vinnig weer terug gegaan. Hoe kom? Nou het leek meer een achterbuurt dan een toeristische topper! Weer in de auto. Dan maar op weg naar het vliegveld. We moesten onze kar ook nog inleveren en nog lekker op het gemakje eten. Als we eenmaal op het vliegveld zijn, weten we niet waar we onze kar in moeten leveren. Wanneer we het aan een boy vragen, vraagt hij of hij de weg moet wijzen. Nou dat is wel makkelijk. De deur wordt open gedaan en meneer schuift op de achterbank. Annemarrie schuift maar een stukje op. Toch best eng een wildvreemd mannetje op de achterbank, maar hij weet de weg. Dat is een ding wat zeker is! En zo wordt de kar ingeleverd. De kofferbak wordt opengemaakt, nog steeds door dezelfde boy die ons de weg heeft gewezen, en de koffers worden op een trolly geladen. Hij duwt onze trolly. Handig!!! Ja, het was een galante meneer of misschien deed hij net zijn werk. In het restaurant hebben we een mand frietjes naar binnen gewerkt. Een bord? Nee, we zeggen toch een mandje. We kregen dit keer ons eten in een mandje. Grappig, nè! Nog een beetje rondgelopen en vol bewondering naar de mannetjes van het trolleymanagement gekeken, ja toch bijzonder dat dat op je vestje staat. Weet je wat hulle doen? Nou, de trolleys (van die karretjes waar je je koffer op kan zetten) bij elkaar zoeken, in een lange rij zetten en naar buiten brengen, waar ze vervolgens opgehaald worden door een boy met een elektrisch karretje. Ja, we hebben het hele proces gevolgd en zelfs nog een knoopje aangepraat met een mannetje met een trolley diploma, tenminste dat stond op zijn vestje. Ons het lekker gelag! En ja hoor daar zitten we weer in het vliegtuig en we schrijven onze blog. We maken hem in het huisje klaar, dus we zitten nu in het huisje. Na een goede vlucht zijn we aangekomen bij Lanseria. Daar wachtte Willem ons op. Eenmaal thuis hebben we nog even ons lied gemaakt dat we voor Hemelvaart moesten zingen. Ja, dat is zaterdag al, dus we zijn aardig op tijd. Naar bed want we zijn moe. Opstaan want we zijn uitgeslapen. Eten want we hebben trek. Oefenen want dat hebben we nog niet gedaan. Om boodschappen want we hebben niks in huis. Naar school want daar worden we verwacht. De hemelvaartsviering was erg mooi!  We hebben het lied gezongen samen met de gitaar. Daarna hebben we lekker mieliepap en vleis gegeten op school. Gezellig, nè! Ook het ons afscheid genomen van die leerders en personeel. Ons is baie hartzeer daaroor. Ons gaan die mense baie baie mis! We hebben het poppenhuisie helemaal ingericht.  Ria had ervoor gezorgd dat de gordijntjes ophingen. Het is baie baie mooi geword! Julle sal dit sien op hierdie foto’s. Ons wil vir die poppenhuisie nog baie mensen bedank: – Vrouwenvereniging van Krabbendijke voor de poppenkleertjes. – Ma en Andrea Meeuwsen voor het geven en naaien van kleertjes – Tante Corina voor het naaien van de poppenkleertjes, de vlaggetjes en de pop. – Jonella voor de pop die zij gegeven heeft. – De moeder van Ria voor de gordijntjes en de dekentjes en het zeil. – En iedereen voor het aanmoedigen, de complimenten, adviezen (in het bijzonder Willem) en hulp. BAIE DANKIE ALMAAL!!!!!! Weer terug naar ons huisie en ja, daar zitten we dan onze laatste blog in Zuid-Afrika te schrijven. Ons is baie jammer daaroor en julle ok wel een bitjie dink ons. Ons hoop julle het al hierdie blogs geniet. Baie dankie vir al die reaksies. Dit was baie lekker vir ons. As ons in Holland is b.l.e.w. sal ons nog een bitjie vir julle skrijf hoe ons reis was en sal ons een bitjie vir julle se wanneer ons presentaties hoop te hou. Maar dat sal julle almaal nog hoor, dus hou hierdie web-log nog een bitjie in die gate. Baie dankie vir al die meelewe! Geniet die naweek!!! Ons hoop tot in Holland…. MARIANNEMARIE

Dear friends,

How are you? Fine and you? Fine and you? Yes, we are fine! Ons geniet hierdie vakansie. Maar dat wisten jullie natuurlijk al!

Bedankt voor alle reacties op onze web-log. Dit is baie lekker vir ons. Ons het gehoor dat julle ons weblog sal mis. Daarom het ons ons sin op 100 geset en het ons vir julle een weblog geskrijf.

Daar gaan ons… Zondag. De TomTom zou ons de weg naar de kerk in Randburg wijzen. Aangezien het richtingsgevoel van ons niet helemaal aan de eisen voldoet, is een TomTom wel erg handig. En ja hoor daar gingen we. Op weg naar Randburg.

Hoe we nu toch rijden, de weg kwam ons niet echt bekend voor. Maar goed, dat zijn we gewend dus. We rijden hier zoveel weggetjes. Moeten we dan echt onthouden welke weg bij welke plaats hoort? Dat hoeft niet hoor van ons.

‘Na 500 meter bestemming bereikt’. Nu worden we toch wel heel nieuwsgierig. We kijken elkaar eens aan en een glimlach verschijnt op onze snuitjes. ‘Kan jij je dit herinneren?’ ‘Nee glad nie!’ ‘Bestemming bereikt’. Dat is natuurlijk heel fijn, vooral als er nergens een kerk te zien is. Ja, wat nu? Maar even een paar rondjes rijden, maar niks komt ons bekend voor. Ondertussen is de kerk al een kwartier in. 100000 paden gezien, verschillende kerken, maar de Ger. Gem?? Die kunnen we nergens vinden. We besluiten maar om te keren en terug huis toe te gaan. Dan maar een openlucht dienst. We luisteren naar een preek over Jozef.

’s Middags gaan we wel naar Randburg. Weet de TomTom de weg nu dan wel? Nee WillemWillem brengt ons. Hij rijdt voor en hij weet de weg.

We worden gelijk al om de koffie gevraagd. We weten alleen niet of daar tijd voor is. Maar we zullen zien. Zou toch wel gezellig zijn om bij die mensen te kijken, maar goed als het zover is dan horen jullie daar nog wel van.

Na een korte nacht gaan ons Graskop toe. Graskop? Ja Graskop. Wat ons daar gaan doen? Aapjes kijken. Aapjes kijken? Nee niet alleen aapjes hoor, ook olifanten en leeuwen, tenminste dat hopen we. Ja, je raad het goed we gaan naar de Krugerwildtuin. Maar niet alleen naar de Krugerwildtuin, we hopen ook nog wat in de omgeving van Graskop te kijken. Gaan julle met ons mee? Onze bus is toch groot zat. Wel vroeg uit bed, want om 4 uur gaan we rijden.

Ja om 4 uur zaten we bepakt en bezakt in de bus. Daar gaan ons. Het is 5 uur rijden zegt de TomTom. We hopen dat hij ons wel op de goede plaats brengt. De maximum snelheid wordt soms wat overtreden en na 2,5 uur staan we op een parkeerplaats te eten. Het is koud! Koud? Ja bibberkoud!! Gelukkig hebben ze warme koffie. Ook hier merken we weer op dat die zwarte zo aardig zijn. We groeten een boy. Het volgende gesprek komt op gang: ‘Hello how are you?’ ‘Fine and you?’ ‘Fine and you?’ antwoord de boy. Aan aardigheid geen gebrek.

Daar gaan ons weer. We gaan richting Pegrim’s Rest. Daar willen we toch wel even een kijkje nemen. We hebben ook veel zin in een bakje koffie. Als we daar komen zijn er heel wat kraampjes met souvenirs. We worden gelijk geholpen om te parkeren. Wat een service. Bij al die kraampjes willen we toch wel een kijkje nemen. Pa Kot koopt de BIG5 voor maar 50 Rand. Zo worden er nog heel wat souvenirs ingeslagen. ‘Come papa, look papa, please papa’ ‘Mama look here, mama I have a special price’ ‘ O come my friend’ een arm om je heen geslagen en loop maar gerust mee. Ja ja ze weten wel hoe ze moeten verkopen. Het was toch wel erg leuk. Zeker als we aan het eind van al die kraampjes een paar kleine kindjes op een kleed zien zitten met een aantal vrouwen erbij. Weldra zitten we samen met die kindjes te spelen. Schattig!!!! We hebben nog wel een boks met snoepjes in de tas, we zullen ze allemaal eens een snoepje geven. Dat hadden we gedacht. Er wordt gegraaid en gegraaid en er blijft niks meer over. Zelf het doosje willen ze hebben maar dat gaat toch niet door bij moeder Kot. Nee, fatsoen dat kennen ze hier niet. Alles wat ze zien moeten ze pakken. Als je ze één vinger geeft pakken ze je hele hand en als je ze één snoepje geeft pakken ze je hele doos. Maar ons het dit geniet. We hebben het daarom ook vastgelegd met fototoestel en filmcamera. Aangezien ze hier helemaal gek zijn van zulk soort apparaten, moest miss black ook nog even op de picture. Natuurlijk niet met opgekrulde broekspijpen. Die werden netjes naar beneden gedaan en meneer Kot nam plaats naast haar, wat toch wel wat gelach teweeg bracht. Het adres werd gegeven en de foto moet opgestuurd worden. Is dat niet oulik?

Na een lekker bakje koffie gaan ons weer verder Graskop toe. We gaan toch eerst maar even het huisje opzoeken. Als we bij de auto komen komt er een boy naar ons toe. ‘60 Rand please.’ ‘Skuus?? Hoe kom?’ O kijk, daar staat een bordje ‘Car wash R60’.  O oulik, maar dat het ons nie gevra nie. Toch hebben ze het gedoen. Dan geven we maar een fooitje maar geen R60.

Daar gaan ons weer oor het pad. ‘Kijk nou daar?? Wat is dat???’ ‘’t Lijk wel een bobbejaan.’ ‘Nee dat kan natuurlijk nooit!’ ‘Jawel ek weet zeker! Dis een bobbejaan!’  En ja hoor, hier lopen de apen gewoon op de weg. Dat is even leuk, natuurlijk wordt dit vastgelegd, maar kom niet te dichtbij want dan zijn ze weg.

We hebben toch al heel wat meegemaakt op de vroege morgen. Ook van de natuur worden heel wat plaatjes geschoten. De wolken hangen tussen de bergen, dat is een prachtig zicht. 

Aangekomen bij het huisje. Een prachtig huis!!! Twee slaapkamers een keuken en een woonkamer. O ja, we hebben ook nog een douche en een bad. Daar kunnen we ons wel een paar dagen in zoet houden.

Na lekker gegeten te hebben zijn we weer in de car gestapt. We bezoeken Wonderview, Gods Window,  The Pinnacle  en Lisbon waterval.  Kijk hier de foto’s. Het was echt prachtig zoals jullie zien. 

’s Avonds zijn we lekker wezen uit eten. Dit was bijna net zo duur dan wanneer je zelf kookt. Om de prijs blijf je lachen. Daarna zijn we richting het vakantiehuis gereden en daar lekker voor de houtkachel gezeten. Daarna zijn we lekker in ons bed gekropen om er de volgende dag weer uit te komen.

Dinsdag. We beginnen met een ontbijt. Daarna gaan we weer een eindje rijden. We gaan naar de Berlin waterval, Potholes, we zien de Three sisters, Lowveld viewsite en de three rondavels. We hebben alle bezienswaardigheden nu wel een eind gehad en we rijden nog een beetje rond. We belanden in een zwartendorpje. Dat is toch wel de moeite waard om even op de film te zetten. En dat werd ook gewaardeerd. Ze vonden het helemaal geweldig om op de film te staan. ‘I have a happy day!!!’ ‘O, I’m so happy!’ en ga zo maar door. Wanneer we een paar meiden een snoepje willen geven gebeurt weer hetzelfde. In 5 secondes is heel het bakje leeg. Een eindje veder lopen een paar jongetjes. Als we langskomen wrijven ze zielige over hun buiken. Gelukkig hebben we nog een paar boterhammen in de car liggen. Die geven we en in een mum van tijd zijn ze op. Zelfs de stukjes die op de grond vallen worden weer opgegeten. Wat hebben ze een plezier! Dit was baie baie mooi om te zien hoe die zwarte genieten van een filmcamera!

Toen om boodschappen. Denk je dat je het gehad hebt voor vandaag. Maar nee, zodra wij twee leuke boys groeten komen ze achter ons aan. Heel de winkel door. Natuurlijk moeten we lachen. Zeker als ze aan het eind van de winkel nog geen een boodschap in hun mandje hebben. Ze gaan nog maar een rondje doen. Bij de kassa komen we ze weer tegen en buiten maken we nog even een praatje. Gezellig nè!

Thuis hebben we lekker gekookt, de kachel gerookt en in bed gekroopt. Ons sal lekker slaap en môrre vroeg opstaan om naar die Krugertuin te gaan. Dat het ons baie lust vir.

Vroeg gaat de wekker, vroeg eten we en vroeg zitten we in de kar richting de krugerwildtuin. Het is ongeveer een half uurtje rijden en we zijn bij de gate. We kopen een ticket en gaan op safari!!! Een goed begin is het halve werk en ja hoor, daar zien we de eerste bokken. Een poosje later zien we een aantal auto’s stilstaan. We geven onze ogen goed te kost en we zien, we zien, we zien…. een LEEUW!!!!! Ons het baie geluk, né!

Zo gaat het heel de dag door, we zoeken we kijken en we zien dieren. Een baie lekker dag!! Aan het eind komen we moe en voldaan en bijna te laat weer bij de gate aan. We hebben heel de BIG5 gezien. Dat is toch zeker wel bijzonder!!! Dat betekend dat we de olifant, de leeuw, de luipaard, de neushoorn  en de buffel  hebben gezien. Ook hebben we nog giraffes en heel veel apen gezien. Kijk maar voor de foto’s!

We eten bij de KFC en we gaan huis toe en lekker bed toe. Die volgende dat alweer vroeg eruit om de koffers in te pakken. We gaan weer terug naar de Naps. Vanavond moeten we Jonella naar het vliegveld brengen, want die gaat weer terug Tholen toe. Jammer, nè.

Onderweg gebeurt er nog van alles. Staan we te wachten voor het stoplicht, voelen we ineens een schok. Wat dat was?? Die meneer achter ons die zijn krantje aan het lezen was. Gelukkig viel de schade alles mee en konden we weer verder gaan, totdat… Ja, totdat we afgetrokken werden. Kom maar van het pad af want je rijdt te hard. Jullie raden het al… Politie!!! En.. een boete. Dat wordt dan R 1250 asseblief. Handje contantje. Achteraf horen we dat we dat nooit moeten doen, maar luister goed. Pa Kot haalt snel alle briefjes van R100 uit zijn portemonnee. Er zitten nog wat briefjes van 20 in en daarmee loopt hij politie toe. Hij betaalt nu R220 en krijgt zelfs R40 terug voor de tolweg. Achteraf horen we dat we nooit de politie zo moeten betalen, want het komt in zijn eigen broekzak, maar wij zijn er toch vanaf met een paar randjes.

Na een goede rit komen we weer thuis aan. Daar gaan we lekker eten en daarna brengen we Jonella vliegveld toe. We zwaaien haar uit en we rijden weer terug huis toe. We maken ook wat Zuid-Afrikaanse files mee. Nee, jullie moeten niet denken dat dat alleen maar in Holland zo is. Hier kunnen ze er ook wat van.

Vrijdag. Vandaag gaan we lekker schilderen op school. We gaan met de combi mee, dus dat betekend vroeg uit bed. 7 uur staan we bij Willem en Jannie te wachten op de combi. We zwaaien nog even naar ‘onze’ boys.

Na een dagje schilderen is het hele huisje klaar!!! Hieperdepiep HOERA!!!!! Het poppenhuis is klaar. Klaar? Nou  nog een stukje vloerbedekking, nog gordijntjes en een dekentje voor de wieg, maar het schilderwerk is klaar! Het is prachtig geworden, al zeggen we het zelf! Jullie moeten nog even wachten om het te kunnen zien, want we laten het pas zien als het helemaal klaar is.

Pa en ma Kot komen ons ophalen op school en we gaan nog even winkels toe. Daarna hebben we een partytjie. De tweeling is jarig geweest. Gezellig!!

’s Avonds hebben we heerlijk gegeten en daarna lekker geluierd en ons bed in geduierd. En ja, nu is het alweer zaterdag. Bijna gaan ons Holland toe. Ons is baie jammer daaroor!! Ach natuurlijk willen we jullie allemaal weer zien, maar we hebben liever dat jullie even naar ons toekomen. Kunnen jullie gelijk genieten van het mooie Zuid-Afrika. Doen? Oké we horen het wel!

Na nou gaan we nog lekker met Willem, Jannie en de kids weg en maandag gaan ons Kaap toe. We vliegen om 6 uur ’s ochtends. Dat wordt dus weer vroeg opstaan. Zwaaien jullie ons even uit?

Geniet julle die naweek!!!

Koebaai!!

Mariannemarie – MartJolanda

  Liewe maatjies,

Hoe gaan dit? Hier baie baie lekker!!! Ons geniet een baie lekker vakansie!!!! Ja ja, we hebben nu echt vakantie. We zitten saampies op de bank, tjips op tafel, wijntje erbij, een echt vakantiegevoel! We hebben al veel beleeft deze week. Dit was een baie lekker week! Ja, we hebben zoveel te vertellen, dus we kunnen het niet laten even een blogje voor jullie te schrijven! Is dat nie baie oulik?? Ja, we denken wel aan jullie!!!

Dinsdag. Om 6 uur luidt het klokje. 6 uur?? En dat met vakantie?? Ja regtig!! Vandaag een schilderdag! Ja, we gaan het poppenhuis vandaag klaarmaken!! Klaarmaken? Nee, bijna klaar maken! Lekker met de combi mee. Ons geniet dit! Waarschijnlijk de laatste keer. Ons is baie jammer daaroor. Wanneer we in de teamkamer lekker aan het koffie drinken zijn, vragen ze direct of we toch niet voor de klas willen. Voor de klas?? Nee erachter! Nee, dat doen we niet, ons het hier gekom om te painten. We hebben er zin in bij Rehobotskool Zuid-Afrika. Vandaag zijn er ook weer twee boys mee gekomen. Pardon en Benjamin. Oulik, nè! Ons gaan lekker schilderen. Strepen, kolletjies, hartjies, en ga zo maar door. Rooi, pink, blou, groen, en ga zo maar door. Baie oulik, nè.

Ons het geschilderd tot die combi weer huis toe gaat. Toen zijn we meegegaan, tot onze spijt. Het huisje is nog niet klaar. Ons is baie jammer daaroor. Maar ons zal in die vakansie nog even verder schilderen.

Toen ons met die combi thuiskwam, zijn we onze koffers in gaan pakken. Koffers gaan pakken?? Ja regtig. Ons gaan Willem, Jannie en de kids verlaten. Verlaten? Nou ja, we gaan er nog wel eens naar toe, uiteraard! We kunnen ze echt niet missen!

Koffer dicht, op de wielen zetten en door de kamer naar buiten rijden. Buiten staat de Venture klaar. Klep open en koffers erin. Zo worden onze koffers naar het vakantiehuis gereden. Marianne zit achterin met de gitaar, ze houdt de koffers vast. Ook de tweeling zit er nog ergens tussen gepropt. Ja, jullie hadden ons moeten zien… Ons dink julle het baie gelag!

Vinnig ons klaarmaken, verf afwassen en haren kammen. Ons gaan richting Willem en Jannie. Ons gaan na nou pa en ma Kot ophalen. Als we richting Willem en Jannie lopen, komen drie boys naar ons toe. Of ze op de foto mogen. Hoe kom? We want to remember you. We hebben nu geen tijd, een andere keer maybe!

Even later rijden we met Willem richting het vliegveld. Het is regen en onweer en we staan in de file. Welkom in Afrika!!! Ach ja, alles zal reg kom!

Kijk daar staan twee dames in die ronde hal. Ze staan wat te lachen en kijken onophoudelijk richting de aankomsthal. Zijn ze dat?? Nee, die man is te grijs. Die dan? Haha, nee die heeft een keppeltje op, die zal het ook wel niet wezen. Maar op den duur, ja, dat zijn ze!!! Welkom in Afrika!!! Toch erg leuk om ze weer te ontmoeten!! ‘Kijk naar dat groene koffertje!’ ‘Groene koffertje, hoe kom?’ Twee paar ogen kijken richting HET groene koffertje. Wat zou dat nou zijn?? Als we ons hoofd een beetje opheffen… Nee, dat kan niet, dat is onmogelijk!!! Dat is, dat is… dat is Jonella!!!!!! Wat een verrassing! Hoe iedereen zijn mond had kunnen houden!! Geweldig!!! Er zijn geen woorden voor!!!

Op de terugreis… verhalen, stories, de monden staan geen moment stil.

We eten een lekker sopjie bij Jannie en Willem en daarna gaan we naar het huisje. Alles uitpakken en naar bed. Ja ons is baie moeg van die reis en van die schilderdag.

Na een lekker nachtje worden we ’s morgens wakker. Het eerste ontbijtje in Zuid-Afrika voor Mart, Jolanda en Jonella. Gezellig aan de bar.

Woensdag. Vandaag gaan we een kijkje nemen op school. Pa en ma hebben nog twee poppen meegenomen. Echte babyborn poppen! In zelfgenaaide kleren. Allemaal bedankt! We kijken in het poppenhuis, we maken kennis met het personeel en we kijken in alle klassen. Leuk om in de school te kijken! Daarna gaan we richting Clearwater. Boodschappen doen! We kijken gelijk in alle winkels. Pa Kot koopt nog een mooi zwart pak met een stropdas met kolletjies. Gaaf, nè?

Doorrijden, want om kwart voor 6 komt Ria, van school ons halen! Halen? Hoe kom? We gaan vanavond lekker met het personeel uit! We gaan eerst bowlen en daarna lekker eten! Dat wordt baie lekker, nè! Jonella gaat gezellig mee!

De bowlingbal vliegt over de baan. Meneer Gert doet zijn best. Bijna alle kegels zijn om! Baie goed, nè. Dit is mos baie gezellig!!

Toen we klaar waren, zijn we lekker gaan eten bij de Spur. Hmmm, lekker!! Ons het baie gelag!!! Dit was zo gezellig! We hebben meer gelachen dan gegeten! Ze hebben zelfs nog voor ons gezongen. Gezongen? Ja! Hoe kom? Nou bij de Spur zingen ze altijd als er iemand jarig is. Dat is oulik! Ja, dat vonden wij ook, dus dat wilden we ook wel eens horen. Toen heeft Janine gevraagd of ze voor ons zingen omdat we bijna naar Holland gingen. En  dat deden ze! Ze hadden alleen een happy birthday song, maar dat maak nie saak nie. Ons het dit geniet!! Terug op weg naar de auto hebben we lekker niet gelopen. Niet gelopen? Hoe kom? Er stonden twee winkelwagentjes en daar hebben we (Marianne en Annemarie) ingezeten. Ria en Janine gingen duwen. Wedstrijdje! Dat was mos baie gegil in daardie trollie. Gelachen? Natuurlijk!!! Ons doen nie anders…

Half 12. We komen thuis! Dit was ‘n mos baie lekker aand! Ons het dit geniet. Ons zal die onderwysers nooit vergeet nie.

Donderdag. Uit bed wanneer we wakker worden, lekker ontbijten aan de bar en koffie drinken in de zon. Baie lekker nè. Regtig vakansie! We besluiten om na het eten richting Krokodillen Farm te gaan. Het is er lekker rustig, we zijn de enige. Die meneer heeft dan ook volop de tijd voor ons. We mogen een krokodil vasthouden, slangen en een soort verkleurmannetje zet hij gewoon even op je schouder. Ons het dit geniet!! Best een apart gevoel hoor een slang rond je nek. We kijken nog even buiten bij de krokodillen. Grappige beesten, nè. Totdat ze hun tanden laten zien. Dan doe je toch een stapje achteruit. 

De familie heeft dit uitstapje geniet. We proberen nog even het Lionpark, maar dat is al bijna dicht, dus dat is de moeite niet. We gaan weer terug naar het huisje.

Als we heel goed kijken naar de fabriek zien we rode mannetjes lopen. Rode mannetjes? Dat kan maar één ding betekenen. Dat zijn DE drie boys!!! Terug van weggeweest. Daar moeten we dan toch even een kijkje gaan nemen. Wat voor smoes kunnen we bedenken? O ja, we hebben de klitser (mixer) nodig om cake te maken. We lopen langs de fabriek en vragen aan de boys wanneer ze klaar zijn met het werken. Om half 5. We spreken af bij ons hek. Ja, daar moeten we toch even gezellig mee kletsen!

Vier uur, het regent en het giet. Ach nee, dan  moeten we straks in de regen staan. Dan lossen we het maar hoor! Tien voor half vijf. Het regent harder en harder. Half 5, nog steeds regent het. We kijken vanuit de luie stoel richting het hek, nee ze zijn er nog niet. Even naar de lucht kijken zegt genoeg. Vijf over half vijf. Drie boys en een droge lucht. Op naar buiten. Ze wachten trouw bij het hek. Jonella wordt voorgesteld. Wanneer geven jullie nou de foto’s? O ja, dat hadden we ook nog beloofd! Morgen!! Ja, ze trappen er niet meer in. We zeggen elke keer morgen. Vandaag beloven we het regtig! We promiss. Morgen komen we ze weer werken, dus…

Na een heerlijk maal, ja wij hebben gekookt, mielies met aardappelen in de slagroom in de oven, met boerewors, baie lekker nè, zijn we naar Willem en Jannie om de koffie gegaan. Gezellig!!!!

Vrijdag. Vanmorgen gaan we een kijkje nemen in de fabriek. Wanneer we bij Willem op het kantoor komen, liggen de foto’s al gereed! We kunnen ze geven. Ze zullen vandaag een happy day hebben. We gaan eerst heel de fabriek rond. Bijzonder om te zien hoe kruiden en sausen gemaakt worden. Ook de knoflook is erg bijzonder. Als laatste komen we drie rode boys tegen. Je raad het al! DE boys. We geven de foto’s en ze stoppen gelijk met werken, want ze hebben toch pauze. Ze zijn baie bly met de foto’s. Er moeten nog meer foto’s gemaakt worden. Kijk zelf maar naar het resultaat. Ook hebben we de foto’s aan Pardon gegeven. Hij was er blij mee. Hij liet ze vol trots aan de rest zien. Natuurlijk wilden die ook op de foto. Waarschijnlijk zijn foto’s voor hun echt bijzonder. Wij willen liever niet op de foto, maar zij staan erom te springen. 

Vandaag gaan we een kijkje nemen bij Hartbeespoort. Daar is een dam en daar is een kabelbaan en daar zijn stalletjes met souvenirs. We moesten echt zoeken naar de kabelbaan toen we eenmaal in Hartbeespoort waren. We hadden een TomTom, maar toch moesten we zoeken. We hebben ook heel lang gezocht en als we zouden willen zouden we nu nog kunnen zoeken. Hoe kom? De kabelbaan was er niet meer. Helaas!!! Ach gelukkig is er een prachtige waterval waar we een kijkje gaan nemen. Langs de weg staan allemaal zwartjes die iets aan ons willen verkopen. Zo een grote pop? Nee, die kan niet in de koffer. Nee wacht maar, wanneer we terug komen staat er een mannetje met kleine poppetjes. Die kunnen natuurlijk wel mee in het vliegtuig, maar toch doen we het niet. We nemen een zak lekkere sinasappels mee. Ach kijk daar eens. Een klein jongetje! Skattig! Zijn pa en ma lopen rond, ze zijn aan het bedelen. Zielig nè! We geven het jongetje snoepjes en we maken een paar foto’s. We hebben helaas geen klein geld, maar later hebben we toch wisselgeld van de sinasappels. Het jongetje steekt zijn duim nog op. Sjap (het gaat goed)!

Op naar de stalletjes. Wat zullen we daar gaan beleven… Kijk daar, daar zit een echte zulu!!! Die moet op de foto. Hij speelt voor ons op de Djembé. Ook zingt hij er nog wat bij. Baie oulik. Hij rijdt nog rond met een karretje met twee dames erin. Welkom in Afrika!

Een groep bruine mannetjes staan bij elkaar. Laten we daar eens gaan kijken. Een grote hal vol met allemaal stalletjes. Allemaal souvenirs! Rustig rondkijken? Mwah! Je kan je gat niet draaien of er staat een man naast je. Hij steekt zijn hand uit en vraagt: ‘How are you?’ Er wordt een praatje aangeknoopt. Ze willen erg graag weten hoe je heet en waar je vandaan komt. Ze willen nog liever dat je wat koopt. Afdingen, dat kan je hier wel leren! Een ketting voor 350 ZAR (€ 30) dat is toch wel te veel. Na een paar minuten wordt de ketting gekocht voor 50 ZAR (€ 4). Dat is nog eens zaken doen. Annemarie maakt een foto van een boy, maar dat betekend dat ze wel wat moet kopen. Wanneer ze dat niet doet, verteld hij dat hij zich not happy voelt. Marianne is getrouwd met een mannetje. De verlovingsfoto is hier te zien. Ook Jonella laat zich achter in het hart van een bruuntje. Ach ja, zo kunnen wij ook zaken doen. Ze hebben allemaal speciale prijzen. Voor jou mooie dame, heb ik een hele speciale prijs. Toch jammer dat ze dat dan allemaal zeggen.

Vanaf buiten horen we wat getrommel en gezang. Toch maar even kijken wat daar aan de hand is. Een groep Zulu’s zijn aan het dansen. Dat is even mooi!!! Echt een heel apart gezicht. Kijk maar op de foto’s. Jammer dat jullie het niet kunnen horen, maar dat komt later. Alles staat namelijk op de film. Het klinkt baie mooi!

We hebben echt nog geen zin om naar huis te gaan, maar we willen ook nog even naar Monte Cassino. Dat is een Italiaans dorpje waar we ook al met Willem en Jannie waren geweest. We willen daar in de ballon en lekker gaan eten.

Aangekomen bij Monte Cassino is het parkeren nog even een probleem, maar weldra staan we in de parkeergarage. We gaan eerst in de ballon. Gaaf nè! Het is een ballon voor helium. Aan die ballon is een bakje en wanneer hij omhoog gaat, gaat hij aan een lang touw de lucht in. We kopen tickets. Marianne is onder de tien, zeggen we tegen de meneer aan de kassa. Het wordt nog geloofd ook en ze kan voor goedkoper de lucht in.

Daar gaan ons… Het is nog licht. We zullen een prachtig uitkijk hebben over de stad. We gaan 120 meter de lucht in. O ja, we kregen ook nog een compliment van onze ‘driver’. Hij had vanavond wel hele leuke mensen bij zich! Hij wilde ook nog op de foto met ons. Check the picture!

Wanneer we in de ballon zitten wordt het langzaam donker. Gaaf, we zien nu alleen nog lichtjes. Het wordt regtig vinnig donker! Het was mos baie oulik.

Als we weer beneden zijn gaan we lekker door de straten van Monte Cassino lopen. Er heerst een gezellig drukte. We zoeken de Spur op en gaan lekker eten. Wanneer de wijn uitgezocht wordt zeggen we tegen de boy dat we drinken op de verjaardag van Marianne. Het is al wel een poosje geleden, maar daarover zwijgen we. Ze zullen voor Marianne zingen, beloofd hij!

Wanneer het menu uitgekozen is en opgepeuzeld is, komt het toetje. Wanneer deze geserveerd worden komt het hele Spur-team mee. Sterretjes op tafel, de Djembé in de hand en zingen maar. Dat was mos baie leuk, nè. Ze moesten eens weten…

Na een baie lekker dag zijn we terug gereden naar huis. Daar hebben we nog even de foto’s gekeken van deze dag en toen zijn we lekker ons bedjes in gekropen.

Zaterdag. Vanmorgen eerst onder de stort en daarna om boodschappen. We gaan richting de Pick ’n Pay. Het is de grote Pick ’n Pay volgens Jannie. En ja hoor, we tellen 55 kassa’s. Die kun je niet vinden bij de plaatselijke C1000.

Na het eten komen Jannie met de kids richting ons huis. We gaan met de bus richting…? Ja, dat weten we niet. Dat is een verrassing. Jannie wijst ons de weg en we komen uit bij de Botanische tuin. Dat lijkt gezellig, né. We lopen richting de waterval. Het is baie gezellig met de kinderen en Willem en Jannie. We maken baie foto’s, we klimmen een berg op en we eten lekker taart bij een restaurant. Daarna lopen we nog door de tuin. We zien een echte slang. Een slang? Ja een tuinslang, de gardensnake.

De tijd is baie vinnig gegaan en we gaan weer richting huis. Bij het kaarslicht, wat tjips en een wijntje wordt de web-log getypt. Genieten jullie mee van de pinda’s die naast ons op de bank staan? Hebben jullie van onze vakantie meegenoten? Ons hoop zo! Vanavond hopen we nog even naar Willem en Jannie te gaan, morgen naar kerk en maandag vroeg uit de veren, want we willen om 4 uur richting Zwartkop rijden. We blijven daar tot donderdag, want dan gaat Jonella weer richting Holland. We hopen in Zwartkop naar de Krugerwildtuin te gaan. Ons het baie lust daarvoor.

Ons zal volgende week nog een keer een web-log vir julle skrijf. Geniet die naweek en grom met ons mee in die wildtuin.

Koebaai!!!

MariannemarieMartJolandaJonella

Liewe maatjies,

Hoe gaan dit? Hier lekker! Ons het sommervakansie! Ons geniet dit, maar ons het ook hartzeer. Hartzeer? Ja, ons het afskeid geneem van die skool. Ons is baie jammer daaroor.

Ons het gesê dat ons hierdie dag een baie lange blog sal skrijf. Daar gaan ons, gaan julle lekker met ons mee?

Ons sal begin by maandag. Maandag was een af dag. Ons het nie skool toe gegaan nie, ons het dankdag gehou. In die môre is ons kerk toegegaan. In die middag het ons lekker opgepas op die kinders by die huis. Ons het dit baie geniet. Die kinders syn baie skattig. Ons is lief vir die kinders. Ons het vanalles gedoen, geren, gespeel, ons het bootjies gemaak en die saam met die kinders in bad gedoen. Ons het dit geniet!

Dinsdag weer lekker skool toe. Ons is baie lief vir die skool!! Ons het begin met die voorbereidings vir die Koninginnedag. Die Koninginnedag is ook ons afskeid. Ja, donderdag is ons laatst skooldag. Ons is baie jammer daaroor. Ons wil nie glo nie. Ons wil bly!!! Die onderwysers wil vir ons een belt (riem) koop en ons aan die hek vastbind. Ons het daarin toegestem. As ons nie aankom nie op 26 Mei, dan weet julle ons is op skool aan die belt.

Woensdag ging ons weer skool toe. Weer is ons baie besig met die voorbereidings. Ons maak kaartjies en ons set die speletjies gereed. In die middag gaan ons pannenkoeks bak. Ons gaan nie met die combi mee nie. Ons bly. Stapels en stapels pannenkoeks word gebak. Tussendoor het ons lekker gesmul! Aan die eind sag ons nog rooier dan die pannenkoeks. Ons het die speletjies klaargeset en toen het ons huis toe gegaan.

In die aand het ons nog baie hard gewerk! Ons het die spel vir die bestuur gemaak en een sjek met die sponsorbedrag. Ons het baie laat bed toe gegaan. Hoe laat? Half 1! Is dat nie laat nie? En julle moe nie vergeet nie dat die klokkie die volgende môre om half 6 het gelui. Julle verstaan, ons is baie moeg en dat op ons afskeidsdag.

De afskeidsdag, 30 april 2009, Suid-Afrika.

Die son skijn, die lug is blou. Een heerlike dag! Drie tasse, een tertboks, vlaggetjies, die tweeling is met ons mee en natuurlik, ons het nie vergeet nie, die filmcamera en fototoestel! Ons gaan direkt aan die slag. Ons moet nog baie goeters doen. Ons gaan eerst die sjek klaarmaak. Dan gaan ons lekker koffie drink! Na de koffie vinnig naar die rubyveld. Ons gaan die speletjies klaarmaak en die vlaggetjies ophang. Ons het vir die leerders een 6-kamp gemaak. Net soos die speletjies in Holland met die Koninginnedag. Ons moet vinnig wees, om half 10 moe alles klaar wees. Ons gaan dan nog met die onderwysers een spelletjie speel. Gelukkig luk ons dit. Na baie heen en weer geren staan alles gereed. Die vlaggetjies hang op, die spelletjies staan klaar, alles wag nog vir die kinders! Maar eers die spel met die onderwysers…

Hard gelag uit die personeelskamer. Dit lyk soos ’n kippehok! Wat is hier aan die hand? Alle onderwysers het ’n kroon op hulle kop. ’n Kroon? Ja, ’n kroon! Op die kroon, staat ’n naam. Kyk maar mee, by meneer Gert sien ons Zuma op syn kop staan, by Ria, Amos, de tuinboy, by Mirjam, Annemarie, by Janine, Gert, by Ina, Marianne en by Lizette staat Willem op haar kop! Die onderwysers weet self nie wie hulle op die kop het nie, maar hulle sien dit wel by elkaar. Hulle lag baie hard hierom! Die onderwysers moet raai wie op hulle kop staan. Eerst gee ons ’n tip, sodat hulle ’n bitjie kan weet in welke rigting hulle moe dink. Zuma hang graag op straat, Annemarie het ’n rooi-met-wit-geruite rok, willem is behulpzaam, Marianne mag wel alles weet, maar nie alles eet nie, by Gert dink ons aan kos, en by Amos dink ons aan bruuntjies. Dan mag alle onderwysers een vra stel, waarop ons alleen ja of nee kan antwoord. Als al die onderwysers goed het geraai, kry hulle almal lekker een stukkie tert, gebak door ouma Nap, mmm…. Die onderwysers en ons het dit baie geniet!

Als die klokkie lui,  staan alle kinders gereed om rugbyveld toe te gaan. Een lange ry leerders vertrek, op na die spelletjies!

Ons leg al die 6 spelletjies aan die leerders uit, sodat hulle weet, wat hulle na nou moe doen. Die leerders het baie lus vir die spelletjies. Die kleuters is in 2 groepe verdeel en graad 1 t/m 6 is in 4 groepe verdeel. By elke groep is ’n onderwysers om die leerders te help.

Als die simbale teen elkaar slaan, kan die leerders start. Doe julle best!

Ook onse kameraman is aanwesig, willem! Hy film al die leerders, soms selfs met 2 kamera’s tegelyk.

Kom, laat ons by al die spelletjies een kykje neem. Eerst by die kleuters. Hulle moet eers blik gooi. Soms help de wind hulle ’n bitjie, dan het hulle weer wat meer punte. Hulle moet met ’n boontjiessak die bekers omver gooi, hulle kan dit al goed hoor. Kyk, dat seuntjie het amper al die bekers omgegooi. Hy is slim, nè!

Aantrek en hardloop… dat gaat mos baie goed! Twee seuntjies verander in dogtertjies. Een baret en een jurkjie aan. Skattig!! So hardloop die seuntjies naar die streep en dan weer vinnig terug startstreep toe. Oulik!! Die leerders doen baie hulle best!

Hardloop met water. Twee emmers, twee bekers, twee kinders. Vul die beker en hardloop vinnig soontoe naar daardie emmer en gooi daar julle beker leeg. Ons sal bitjie kyk wie die vinnigste is en wie de meeste water het. De leerders loop baie hard!! Wie gaan win??? O daardie dogtertjie is mos vinnig nè! Sy gaan win, dink julle nie? En ja, sy is als eerste oor die streep! Baie geluk! Sy kryg drie punte.

By die volgende speletjie sien ons twee fietstjies vinnig oor die gras ry. Hulle moet vinnig om die pionnetjies!! Fietsry maar!!! O by daardie dogtertjie val die pionnetjies om. Sy was die pad kwyt. Vinnig weer verder ry! Mooi ry, nè!

Donkie plak (ezeltje prik). Plak sy stert op die kolletjie. Waar is die kolletjie? Op syn kop? Nee, op syn boude (billen). Een theedoek vir jou oë sodat jy niks kan sien nie. Drie rondjies draai en ons kyk waar jy die stert plak. Ons is baie nuuskierig. Goed so!!! Jy is slim!!! Amper op die kolletjie. Twee punte vir jou!!! Baie goed!!!

Ons gaan lekker bal gooi. Gaan julle mee kyk hoe ons bal gooi? Ons kan baie goed bal gooi! Kyk mooi, nè! Joehoe amper in die emmer. Die volgende is raak!!! 4 balle in die emmer! Baie goed!!! Jy het lekker bal gegooi. Jy kryg 4 punte.

Het julle lekker speletjies gespeel saam met die kleuters?? Het julle dit baie geniet? Dan gaan ons naar die groot kinders, soontoe. Gaan julle lekker saam of is julle al moeg?

Kom ons sal by die eerste groepie aansluit. Hulle gaan lekker spykerpoep. Hulle kry een toutjie om hulle lyf met daaraan een spyker. Hulle moet die spyker in een bottel (fles) kry. Hoe gaan hulle dat doen? Ons sal een rukkie kyk. En ja hoor, daar gaat een leerder sagies benee toe met syn boude. Die spyker is amper in die botteltjie. Goed so!!!! Hys in die bottel!! Jy kry drie punte hoor!

Kyk daardie leerders!!! Wat doen hulle? Hulle ry met een kruiwa. Hulle doen kruiwaresies. Dis nie moeilijk nie! Nie moeilijk?? Kyk mooi, hulle het een blinddoek om hulle kop! Hulle moet de kruiwa bestuur met een blinddoek voor. Die leerder die in die kruiwa sit moet sê welke rigting sy maatjie moe ry. O kyk naar hierde seun. Hy ry glad nie goed nie. Hy ry glad die foute rigting. Gelukkig help die tannie hom. En kyk nou, hy het amper gewin!

Kom ons kyk gou gou by die lepelresies. Lepelresies?? Eigentlik wel, maar daar was mos baie wind en al die balle val van die lepels af. Dat is nie lekker nie! Ons het besluit dat hulle met een denneappel op hulle kop moet loop, sonder daarby hulle hande te gebruik. Sien julle hoe voorsigtig hulle loop?? Sy doen baie goed hulle best, nè!

O kyk nou daar soontoe. Die leerder is glad nat. Hoekom? Die blaadjie met beker het omgeval. Ja, hulle moet een dienblad vol met bekers water naar die oorkant breng. Dit moet hulle nie alleen doen nie. Dit moet hulle in een ry van drie doen. Hulle moet die blad met die beker oor hulle kop agter toe gee. Dit is soms wat gemors, want as die blad val dan is jy mos baie nat! Gelukkig is die weer lekker!!! Die son skyn mooi!

Kom ons kyk daar by die lijntjie tusse die pale. Wat doen die leerders?? Ons sal een bitjie kyk. Hulle oë is toe met een blinddoek. Hulle hande is op die rug. Hulle moet lekkers hap. Regtig Hollandse spekkies hange aan een toutjie. Dit is glad nie makkelik nie om die met jou oë toe op te eet. Maar die kinders is mos baie slim, hulle kan dit!! Sien julle? Die seun hap en hap maar hy kry die spek nie in syn mond nie. Na een rukkie het hy die spek tog in syn mond. En hy het selfs gewin!!! Ons handklap vir die seun! Baie knap, nè!

Dan die laatste speletjie. Hulle doen hierdie selfde speletjie as die kleuters. Trek aan en hardloop. Ons sien al die leerders met ons jurk aan oor die veld hardloop. Sien julle die witte jurk met die streepjies? Die van Marianne. Sien julle die zwart jurk met die streepjies? Dat is Annemarie se jurk. Nog een pet op en hardloop maar!!! Sien jullie die seun en die dogter bakkelei oor die jurke? Ze wille allebei die makkelike jurk aantrek. Ach die onderwyser gryp in. Na een rukkie ren die leerder oor die veld. Kyk die dogtertje het gewin!! Baie slim, nè!!

Ons het nou al die speletjies gehad. Dit was baie lekker, nè? Ons gaan nou een rukkie rust van al die speletjies! Ons gaan in een mooi ry terug naar die skool se plein toe. Ons gaan daar lekker koeldrank drink en tjips eet. Ons smul. Sien julle die baie groot sakke op hierdie prentjie?

In die tussenstyd wor in die kombuis die pannenkoeken warm gemaak. Ja het is al byna tyd vir eet. Die kinders speel lekker op die skool se plein. Wanneer die pannenkoeken warm is word hulle uitgedeel aan die kinders. Maar eers zing ons nog die Wilhelmus. Baie baie mooi, die Hollandse volkslied uit die Afrikaanse kinder monde. Ons sing voor die Hollandse vlag! Net regtig Koninginnedag. Nu gaan ons lekker pannenkoeken eet. Die kinders en die onderwysers smul! Ook die bestuur is gekom. Hulle smul ook van die pannenkoeken. Dit is regtig lekker. Die onderwysers het nou vir een rukkie pause. Ons gaan vinnig saal toe om daardie voorbereidings reg te maak. Ons skrijf vinnig een gedig vir die onderwysers, ons set die stoele klaar en ons repeteer ons praatjie. Of ons al een bitjie zenuwagtig is? Een klein bitjie wel hoor!! Maar dat maak nie saak nie. Alles sal reg kom!

Om half 1 lui die klokkie. Al die kinders kom saal toe. Ook die onderwysers en bestuur is aanwesig. Ons het een baie groot verrassing!! Al die onderwysers en die bestuur weet van niks nie. Alleen Ria van die administrasie weet wat te wagte sta.

Eers word die winners van die speletjies bekend gemaak. Uit elke graad het 1 leerder gewin en kryg as prys een lekker sakkie sweeties. Handklap julle even mee vir die leerders??

Daarna sê ons dankie vir die onderwysers met hierdie gedig:

Toen ons hier vir die eerste keer kwam

Was ons nog erg tam

Maar door julle voelden we ons gou thuis

Altyd pret in die personeelskamer of kombuis

We lagen soms echt in een deuk

De stage hier in Suid-Afrika was baie leuk

Janine heeft ons begeleid

Dat koste haar wel wat tijd

Tijd kon ze voor ons altijd maken

We praatten  niet alleen over onze taken

Bij alle onderwyzers konden we terecht

Ons het dit waardeer, dit meen ons oprecht

Ria werkte zich voor ons in het zweet

Ja ook zij stond altijd voor ons gereed

Ons het deze stage echt baie geniet

Het doet ons dan ook baie verdriet

We moeten nu bij jullie weg

Dit is regtig pech

In één ding zullen we ons niet vergissen

Ons sal jullie baie missen

BAIE DANKIE VIR ALLES!!!

Die onderwyzers het dit gewardeer! Hulle het dit baie oulik gevind. Hulle presentjie kom nog, want ons gaan met hulle temping bowl speel en eet. Ons het baie lus vir dit!!

Daarna mag die bestuur naar voor toe kom. Ons sê dankie vir hulle, dat ons op hierdie skool het stage mag loop. Ons het vir hulle nog een groot verrassing. Ons het nou die sponsorbedrag oorhandig. Maar hulle kryg dat natuurlik nie somaar nie. Ons het baie werk gehad om al die geld by elkaar te kry. Hulle moet vir ons een aantal vrae beantwoor. As hulle een vraag goed beantwoor he, dan kom daar een leerder na vore toe met een nommer van die bedrag. Ons het baie moeilik vrae. Ons sal een paar van hierdie vrae vir julle stel:

Haal al die leerders wat met die D begin naar vore toe. Praat 1 minuut oor een 10 centje. Noem onze doopname. Raadsels soos: wat blyf heet in die koelkast (sambal), wat was die hoogste berg op aarde voordat die Mount Everest ontdekt werd? (de Mount Everest, maar hy was nog nie ontdek nie) en een boer die naar de markt ga met zes zeven en acht koeien. Hij verkoop  er twee, hoeveel blyf daaroor? (dat lig daar maar net aan wat hy verkoop, twee zeven of twee koeien of een zeef en een koei) en ga so maar deur. Het was baie oulik! Die bestuur het baie goed hulle best gedoen. Na een rukkie stonden daar 7 leerders op die verhoging. Het volgende kon jy lees daar: 0000 ZAR.  Daar ontbreek nog één nommer. Die belangryste nommer. Die bestuur was baie nuuskierig. Toen die laatste leerder naar voren toe kwam met die nommer was die spanning om te sny. Sy hou die getal nog omgekeer en toen sy op die verhoging sta het sy die nommer omgekeer. En daar… en daar… daar kwam die bedrag. Die bestuur en die onderwysers het baie goeters uitgeroep, ‘Joeh dis baie!! Genugtig soveel?? Baie dankie!!!’ Hoeveel het was??? 50.000 ZAR!!!!! Dis mos baie geld, nè. Ons reken met een koers van 12 dus dat is € 4200. Die bestuur was baie baie bly!!! ‘Ons het daar nie woorde vir nie!! Ons kan nou al die skootrekenaars (laptops) koop!!’ Almal sing vir ons: ‘Ons sê, baie, baie dankie, ons sê baie baie dankie vir die baie geld!’ Dit was regtig mooi om te hoor. Ons kan hierdie woorde verstaan: ‘Het is beter te gee dan te neem’. Die bestuur het baie dankie vir ons gesê. Ons wil die woorde oorbreng naar jullie die ons gehelp het! Ons wil vir al die sponsorbesighede (sponsorbedrijven) baie dankie sê vir al die geld dat hulle vir die Rehobotskool geskenk het. In die bysonder wil ons ook van hieraf vir Jan Luteijn baie dankie sê vir al die sweets die hy ons goedkoop gelever het. Ook wil ons vir Skoenenhuis Cottelli baie dankie sê. Hulle was ons hoofdsponsor. Verder wil ons die andere mense die geld geskenk het of ons en die Rehobotskool gehelp het baie dankie sê. Jullie kan op hierdie foto’s sien hoe bly hulle met die geld is. Dit is seker die moeite werd gewees om deze akties op te set. Baie baie dankie almal hoor!!!!!!

Die bestuur en die onderwysers het ook ons nog bedank vir die baie goeters die ons gedoen het. Ons het een pragtig Bybel gehad in die Suid-Afrikaanse taal. Ons is daar baie gelukkig mee. Ook het ons van die onderwysers een mandjie gekry met daarin Afrikaanse goeters soos Amarula, biltong, droë wors en chocolade. Baie oulik!!! Daarna was het vir ons regtig vakansie. Ons het nog op die skool gebly om al die goeters van Kuns op te ruim. Ons het baie hartzeer oor die afskeid. Ons wil nie weg nie. Ons gaan dinsdag weer skool toe. Ons gaan die poppenhuisie afmaak. Ons hoop julle daar meer oor te vertel as die sover is.

Willem, hy is ook in die bestuur, het nog baie dankie vir ons gesê. Onder die ete was hy nog steeds stil van die grote bedrag.

Jy raai nooit nie wat ons na die eten het gedoen nie. Wat dink jy?? Lekker onder die stort (douche) gestaan? Nee, regtig nie. Ons het ons naggoeters aan getrek en ons bed in gekruip. Ons was baie baie moeg. Hoe laat dink julle ons lag in die bed? Skrik nie, 7 uur lag ons op één oor. Ons het baie baie lekker die klokkie rond geslaap. Die volgende môre om half 8 wer ons weer wakker. Dit was een baie lekker naggie, nè!

Vrydag. Ons het eers lekker onder die stort gestaan. Ons het een lekker rustig daggie gehad. Ons het een film gemaak van die Koninginnedag. Die is regtig baie oulik geword. Ons het geniet om die dag weer te sien op hierdie film. In die aand het ons lekker Catan gespeel. Nie somaar een rukkie nie, nee ons het tot kwart voor 12 gespeel. Dit was vir die eerste keer met een uitbreiding. Dit was lekker maar baie moeilijk! Ons kruip moeg in ons bedjies.

Saterdag, winkeldag. Om kwart oor 8 staan ons al in die winkelsentrum. Ons moet almal presentjies koop vir die afskeid. Vir sommige mense is dit baie moeilik om een presentjie te bedenk, maar om half 3 het ons al die presentjies. Ons is baie goed geslaag!! Ons is baie moeg!! Alweer?? Ja, maar dit was een baie lekker dag.

Sondag was ons kerk toe gegaan. In die môre was ons in Pretoria en in die middag was ons in Randburg. Die sondag was een baie rustig dag. Dit was baie lekker. In die middag doen ons altyd een middagdutjie. Baie lekker, nè?

Maandag, ons eerste regtige sommervakansiedag. Sommervakansie? Ja ons het!! Lekker uitslapen, nè? Nee man! Ons het vroeg opgestaan. Om half 7 lui die klokkie. Na die onbyt wag ons vir Willem. Ons gaan Randfontein toen. Hoe kom? Lekker daggie weg? Nee glad nie! Ons gaan paspoort verleng. Ons kan in hierdie land tot 11 mei bly, maar dan is ons nog van die vakansie aan het geniet. Dus dan nog maar een stempel daarby, maar dat ga nie somaar nie. Ons kom daar by die gebou. Dit is een baie oud en sies gebou. Regtig Afrikaans sê Willem. Dat maak nie saak nie hoe die gebou daaruit sie. Ons gaan naar die plek waar ons nog een rukkie moe wag. Dan kom ons by die balie. Daar sit een vrou en ons sê waarvoor ons kom. Dan blyk dat Willem nie die goeie papiere het nie, hoewel hy van te vore gevra het wat se papier hy nodig het. Ons kan terug huis toe. Regtig Afrika! As Willem die goeie papiere het saamgevat kan hy soontoe gaan. Gelukkig, ons kan by die huis bly. Gelukkig het dit Willem nou geluk! Oor twee weke moet ons terug kom met ons paspoorts en kry ons een stempel.

By die huis het ons lekker gedigies gemaak. Ons het lekker buiten gesit, by die swembad. Dit was regtig mooi weer! Die son skyn baie lekker! In die môre is dit bai koud, maar in die middag is dit baie lekker. Hoe kom het ons gedigies gemaak? Ons wil in die aand die presentjies vir die Napjies gee! En daar hoor natuurlik een gedigie by. Dis namelik ons laatse daggie in hierdie huis. Nog 1 naggie en dan gaan ons een huisjie verder slaap.

Ondertussen het ons lekker met die tuinboy gesels (gepraat). Hy is nog maar 16 jaar. Hy is baie oulik en syn naam is Pardon. Pardon?? Ja, pardon! Ons sê hier gelukkig nie pardon as ons een boer laat nie, maar ons sê dan ‘skuus mense’. Verder hierdie dag het ons aan die web-log bestee. Julle verstaan nou hoekom die web-log is so lank. In die aand het ons die presentjies voor die Napjies gegee. Hulle was daar baie gelukkig mee! En ons merk weer: ‘Dit is baie beter om te gee dan te neem!’ Ons is baie jammer dat ons môre hierdie mense moet verlaat, maar ons sien baie uit naar de koms van die pa en ma van Annemarie. Ons sal nog een rukkie gaan kuieren by die Nappen.

Het julle lekker gelees? Kan jullie dit Afrikaans een bitjie verstaan? Ons hoop so! Ons wil een vertaling gee, maar nie nou nie. Ons gaan nog even een bitjie die kamer opruim en dan lekker bed toe. Môre gaan ons lekker skool toe om die poppenhuis af te verf. Dinsdagaand kom die vader en moeder van Annemarie. Ons het lus vir dit. Woensdagaand gaan ons lekker met die onderwysers uit. Ons weet nie of ons nog veel op hierdie web-log kan skryf nie, maar julle moe nie worrie nie, ons sal aan julle dink! Ons sal probeer nog van ons verhale te skryf, dus lekker kyk op die web-log vir nuus.

Liewe groetjiesMARIANNEMARIE

Liewe allemaal,

Hoe gaan dit? Hier baie lekker! Ons het ook hartzeer. Hartzeer? Ja ons het afscheid genomen! Afscheid van de school. Donderdag het ons Koninginnedag gehad en hebben we afscheid genomen en we hebben het sponsorbedrag overhandigt. Jullie snappen dat we veel te vertellen hebben. Ja, we hebben een hele week geen web-log geschreven en daar hebben we ook onze reden voor. Woensdag was voor ons een drukke dag vol voorbereidingen voor donderdag, Koninginnedag. Donderdag waren we moeg! We lagen om 7 uur op bed!! Vrijdag hebben we het gezellig gehad met Willem en Jannie, Kolonisten van Catan gespeeld!! En vandaag, nou vandaag hebben we een hele dag gewinkeld. We moesten nog allemaal cadeautjes kopen voor afscheid. We zijn nu weer moeg! Aanstellers?? Misschien een beetje, maar we hebben nu geen puf meer om het hele verhaal voor jullie te vertellen. We beloven maandag een uitgebreid verslag met baie foto’s!!! Tevredengesteld? Ons hoop so!! Geniet nog die naweek en tot maandag!!!!

Mariannemarie

Lieve allemaal,

Hoe gaat het met jullie? Hier gaat het lekker!!! We hebben nog een paar dagen school gehad. Het wordt echt aftellen. Erg jammer!!!!! Ons wil nie weg nie. Volgende week nog drie dagjes school en dan is het echt klaar. Ons is so jammer daaroor en kan dit nie glo nie.

O ja, die leraren zijn ook weer weg. Ze hebben het hier wel genoten. Jammer dat het zo kort was, maar het kon nou eenmaal niet anders. Misschien de volgende keer beter? We komen net terug van een heerlijk diner. Ja, we zijn wezen uit eten met familie Nap. Hoe kom? Nou, we zijn geslaagd en dat moeten we natuurlijk vieren!!! Om drie uur stonden we allemaal netjes aangekleed bij de car klaar om weg te gaan. Waar gaan ons naartoe? Ons nie weet nie. Het was wel onze party maar verder hebben we alles aan Willem en Jannie overgelaten. Nou, daar hebben we wel goed aan gedaan, want na een poosje rijden kwamen we bij een ‘dorpje’ aan. Een dorpje? Nee, geen echt dorpje maar een nep dorpje. Nagemaakt! Een nagemaakt Italiaans dorpje. Een dorpje? Nee zeg maar gerust een dorp! Het zag er echt geweldig uit! Toen we binnenkwamen was de lucht donker. Het was avond. Na een eindje lopen kwamen we ‘de dag’ binnen. Echt mooi gedaan! In al die huisjes sdie er stonden kon je eten, eten, eten en nog eens eten. We hadden dus keuze zat! Van Steers tot Chique-de-Friemel. We kozen voor tussenin. Bij de Spur hebben we een heerlijke maaltijd genoten! Ja het was echt heerlijk!!!!! Kip, garnalen, pork, chips en niet te vergeten het heerlijke toetje!!! En dat alles kostte voor 9 personen maar 700 ZAR. Dat is uitgerekend €6,50 per persoon. Ons kan nie glo nie! Maar ons het dit baie geniet! We hebben nog een beetje rondgelopen in het dorp. Dat was echt baie gezellig! Kijk maar op de foto’s hoe mooi het eruit ziet. Dan kunnen jullie een beetje meegenieten!!! Ons gaan weer stoppen met de web-log. Volgende week hebben we vast weer een langer verhaal. De laatste dagen school en de laatste dagen bij de Nappen in huis. Ons zal alles missen!!!!!!!!! Geniet die naweek en totsiens!!! Mariannemarie

Dear old friends,

How are you? We are happy!!! We have a very good week!!! Because….

Die leraren van ons ‘dierbaar’ schootje in Holland zijn er, dat weten jullie al! Natuurlijk zijn ze hier niet zonder reden. We hebben maandag ons eindgesprek gehad. Bibbers en rillingen, want ja dat is natuurlijk niet zomaar wat.

Maar we waren gebleven bij zondag. ’s Morgens zijn we naar Pretoria naar kerk geweest. De meneren zijn meegeweest. De tekst was uit Jesaja 41:14. De meneren zijn met ons meegeweest om de koffie. ’s Middags zijn we heerlijk naar bed geweest. We konden onze rust zeker gebruiken! We hebben heerlijk sop (soep) gegeten en die meneren waren ook weer van de partij. ’s Avonds zijn we naar de Ger. Gem. geweest. Daar ging het over Zondag 42. Onder het zingen moet je hier staan, dat was voor de meneren wel even wennen hoor! Ook sommige wijsen waren anders, dus ze waren wel wat van de wijs. ’s Avonds kwamen ze nog gezellig even mee om de koffie.

We waren erg moe en hadden daarom veel zin om lekker te gaan slapen. We lagen al wel een kwartier in bed, vraagt de een aan de ander: ‘Slaap jij al??’ ‘Nee, genugtig het lukt niet!’ Weer een kwartiertje voorbij. ‘Slaap je al?’ ‘Nee nog steeds niet! Weet je wat ik ga doen? Ik ga tellen, dan val je vanzelf in slaap.’ En jawel hoor, binnen een kwartier sliepen de twee dames. Welterusten!!

Maandag, een spannende dag. Een veelbeslissende dag. Een gespreks-dag. Daar gaan ons!!! Aankleden, wassen, plassen, eten, niks vergeten??? De kombi in dan maar!!! Suprise! Wie zit daar achterin?? Our black friends! Nice!! Ze gaan mee om het dak van het poppenhuis te verven.

Op school aangekomen wachten meneer Keijman en meneer Nijsse ons al op met het fototoestel in de hand. Achter ons klinkt nog ‘hello, how are you?’ Onze vrienden! We maken nog even een praatje en gaan daarna om de koffie. Keijman en Nijsse lopen met ons mee. Na een lekker bakje koffie gaan we naar de zaal. Daar opent Cor deze week. Na de opening zingen we nog een keer de Hollandse liedjes van de kijkdag, omdat niet alle juffrouws die gehoord hebben. Daarna kijken we onze scriptie na, want ja we hebben na de pauze HET gesprek! Aangezien we het weekend de tas op school hebben laten liggen met daarin de scriptie, moet dat nu nog maar even. Toch lastig die evenaar.

Na een versterkend bakje koffie begint het eerste gesprek. Marianne mag de spits afbijten. Ondertussen neemt Annemarie de klas van Janine over, want die moet natuurlijk ook het gesprek bijwonen. Drie kwartier later gaat langzaam de deur van de klas van Janine open. Marianne stapt binnen. En… valt er iets af te lezen van haar gezicht?? Nee niks. Spannend… Ze gaan nu het cijfer bespreken. Spannend!! Spannend? Ja super spannend!! Even later mag ze terug komen. Een paar minuten later gaat langzaam de deur van de klas van Janine open. Marianne stapt binnenn. En… valt er iets af te lezen van haar gezicht?? Ja, een 7,7!!! Heerlijk! Geslaagd! Congratulations!!!!!

Annemarie bijt de tweede spits af. Gelukkig heeft Marianne nog wat overgelaten. Marianne staat voor de klas. Terwijl Annemarie het gesprek voert wordt er in de klas van Janine voorgelezen. Gezellig!!

Drie kwartier later gaat langzaam de deur van de klas van Janine open. Annemarie stapt binnen. En… valt er iets af te lezen van haar gezicht?? Nee niks. Spannend… Ze gaan nu het cijfer bespreken. Spannend!! Spannend? Ja super spannend!! Even later mag ze terug komen. Een paar minuten later gaat langzaam de deur van de klas van Janine open. Annemarie stapt binnen. En… valt er iets af te lezen van haar gezicht?? Ja, een 8!!! Heerlijk! Geslaagd! Congratulations!!!!!!

Onze dag kon echt niet meer stuk! Wat heerlijk heerlijk heerlijk heerlijk heerlijk!!! Ons is baie baie bly!

Na het eten gaan we lekker schilderen. Ja, het poppenhuis moet nu bijna klaar! We hebbe nog twee weken, maar dat moet goed komen. We hebben drie boys ‘in dienst’ om het dak mooi wit te schilderen. We gaan aan de slag. Benjamin schildert het dak en wij gaan de deur doen. Meneer Keijman en meneer Nijsse komen een kijkje nemen. Ze bewonderen ons werk. Op de uitnodiging om mee te schilderen hebben ze het smoesje dat ze goede kleren aan hebben. Los het dan maar!

De combi gaat richting Honeydew. Zonder de studente? Ja, zonder de studente! Zij blijven schilderen. Onder het schilderen raken we in gesprek met de boys. Gezellig!! Goed voor ons Engels. Nee, we oefenen Hollands en Malawi’s. Wat hebben we gelachen! ‘Goede morgen. Hoe gaat het?’ Klinkt het uit de monden van de boys. Zelf proberen we het ook in hun taal. ‘Guaga. Muliwuli’ of zoiets. Met de zin ‘jullie zijn schatjes’ hebben ze wat meer moeite. Ze hebben het over katjes of satjes, maar schatjes is toch echt te moeilijk. Ondertussen hebben we veel lol. We maken nog een paar leuke foto’s.  Ze zijn gek van foto’s. Als Willem ons na een poosje komt halen, wordt hem door de boys gevraagd: ‘hoe gaatie?’ Jullie snappen het wel, we hebben niet bijzonder veel geschilderd, maar er is nu toch een pink randje met rooie hartjes. Benjamin vindt dat we mooie pinke bloemetjes hebben geschilderd. We weten niet welke bloemen er in Malawi groeien, maar waarschijnlijk vreemd van vorm!

Dinsdag. We hebben moeite om uit bed te komen. Maar dat is voor jullie niet vreemd om te horen. Maandag was het een beetje aan de late kant. Het was erg gezellig toen de leraren nog even langs kwamen. In Holland zijn te natuurlijk niet gewend om zo vroeg naar bed te gaan. Maar we hadden natuurlijk ook wat te vieren. Zaterdag gaan we met het gezin uit eten. Gezellig…!

Al vroeg ontmoeten we onze vrienden weer. Ze zitten weer in de combi. Vandaag gaan ze voor de laatste dag mee naar school.

We hebben weer veel in het huisje geschilderd. We beginnen al vroeg. We hebben nu bijna niks meer te doen op school, in ieder geval geen opdrachten meer. Heerlijk!!

De boys zijn hard aan het verven in het huisje. Het wordt echt prachtig. Wij gaan ook weer hard aan de slag. Ondertussen worden weer hele kromme Engelse gepsrekken gevoerd. Op den duur gaat het over Jezus. Ze vragen of we van Jezus houden. (Do you love Jesus?) Het blijkt dat ze zelf ook in Jezus geloven! Echt bijzonder en mooi! We vragen of ze een lied voor ons kunnen zingen over Jezus, want ze kunnen prachtig zingen hebben we gehoord! En ja hoor, even later klinkt er een prachtig lied in het poppenhuisje. Hoog dat ze kunnen zingen! Echt mooi! Natuurlijk moeten wij ook een lied zingen. We zingen maar een Engels lied, zodat ze er nog wat van kunnen verstaan.

We voeren nog wat taken uit zoals kunst, begeleiding en pleinwacht. Het is een leuke dag. We gaan het echt missen!!

’s Middags blijven we nog lekker op school om te schilderen. Jammer dat de boys weg zijn, maar nu kunnen we wel lekker hard werken. Het gaat echt mooi worden.

Woensdag. Een vrije dag. Stemmen. Vrij? Stemmen? Nou nee, geen van beiden. Laten we het verfdag noemen. We zijn een hele dag in het poppenhuis geweest. Heerlijk geschilderd!!! Nu zijn we natuurlijk wel klaar! Klaar? Nee nog lang niet!! Het is echt nog een heel werk, maar het wordt dan ook heel mooi. Kijk zelf maar naar het resultaat.   Zo brengen we deze dag door. We zitten nog in onze verfkleren. Dus jullie snappen dat er zo nog een douche gaat volgen.

We hebben nu nog maar 5 dagen school. Maandag en vrijdag zij vakantiedagen. Het gaat baie vinnig! Ons wil nie glo nie! Echt te vinnig!!! Maar we zien er wel naar uit om jullie allemaal te zien. We have make new friends but we keep the old. Of we hier iedereen kunnen missen?? Dat zal blijken, misschien gaan we ooit nog eens terug! We sluiten het niet uit.

Het is nu trouwens echt al herfstweer aan het worden. We zitten hier met een vest en kniekousen aan. Koud..! Het is ongeveer 18 graden, maar het lijkt wel winter. We rillen! Vanmorgen zijn we met een vest en een jas vertrokken naar school! Overdag is het dan wel lekker als het zonnetje schijnt.

Bibberige groetjes

Mariannemarie!

Eindelijk weer een ‘echte’ blog. We hebben een baie bezige week achter de rug. Maandag was het tweede paasdag. We zijn ’s morgens naar kerk geweest. ’s Middags hebben we lekker spelletjes gedaan. ’s Avonds hebben we een film van het Urker mannenkoor gekeken. Ja, een echte Hollandse film. Ze zongen Hollandse volksliedjes. Toch leuk om te horen hier in het verre Afrika. Dinsdag. Onze laatste vrije dag waarin nog van alles moet gebeuren. ’s Morgens zijn we om boodschappen geweest voor het project. We moesten zoeken in die winkel. We hadden een boodschappenlijst, ja dat wel, maar de winkels zijn super groot hier. Er zijn ongeveer 25 kassa’s in die supermarkt. Dus kunnen jullie wel ongeveer bedenken hoe groot die winkels daar zijn. Even een voorbeeldje, corn flakes, nou, daar heb je bij ons toch best wat soorten van, maar hier, tjonge jonge, niet te geloven, de rechterkant van het pad is helemaal gevuld met allerlei soorten en maten corn flakes. Waar bij ons wel 100 producten aan 1 kant staan, staan hier alleen corn flakes. Als je dus van voren begint en als je dan vanachter eindigt, en je komt er achter dat je iets vergeten bent, ja, dan is het echt waar, wie geen gedachten heeft, moet maar benen hebben! Maar we hebben in ieder geval een pak meel van 5 kilo. 5 kilo? Ja, dat moet toch wel genoeg zijn. Pakken van 500 gram dat koopt hier niemand hoor. Maar gelukkig hebben we alle boodschappen gevonden. Verder werd de dag ingevuld met een bezoek aan de tandarts. Ja, ook in Afrika kan je gaatjes in je tanden krijgen. Dat komt natuurlijk van te veel snoepen of door de evenaar?? Ja we denken dat dat het eerder zal zijn. ’s Avonds hadden we de oppas. De kinderen lagen vroeg op bed en wij zelf ook, want ja de volgende morgen zou het weer vroeg zijn. Woensdag begon namelijk de school weer! Na 2 en een halve week heerlijke vakantie wacht de school weer! Of we zin hebben?? Natuurlijk!! Baie!!! Woensdag zijn we begonnen met de voorbereidingen van het project. Ja, zaterdag is het projectdag! Nog een paar dagen en dan moet alles in de zaal staan. Dat worden dus nog een paar drukke dagjes en een paar korte nachtjes. Na een lekker dagje school hebben we thuis onze skribsie afgemaakt! Goed bezig!!!! We hadden ook deze avond weer de oppas. Deze keer liep het niet zo op rolletjes. Huilende kinderen.. Gelukkig troostende studenten. Nadat ze allemaal op bed lagen, hebben we onze scriptie helemaal afgerond! Het was wel kwart over 12. Maar hij was klaar. Nog even snel naar de leraars mailen en we kunnen gaan slapen. (Wordt vervolgd) De volgende dag weer vroeg uit bed, tenminste dat was de planning. Alleen daar kwam een streep door. Om half 7 kwam Arinda binnen met de boodschap dat het al half 7 was. We waren zo uit bed!! Alles vinnig gedaan en toch op tijd in de combi!! Het werd vandaag een oulike dag!!! De scriptie. Even uitprinten voor Janine! Eerst die van Annemarie. Hopaté, 40 pagina’s. Nu die van Marianne. Bestand, openen…. Bliep! Bestand, openen…. Bliep! Bestand, openen…. Bliep! Drie keer moet toch scheepsrecht zijn?? Bestand, openen…. Bliep. O no!!! Verkeerd opgeslagen? Een fout gemaakt? Weten wij veel, we weten in ieder geval dat hij het niet meer doet!! Wat nu? Waarschijnlijk staat hij nog op de mail (wordt vervolgd). Na een lekker dagje school, ja ons het dit geniet, blijven we nog lekker om alvast een begin te maken om alles klaar te zetten voor de projectdag. Eerst nog even een paar werkjes klaarmaken, en daarna in de zaal gaan kijken hoe we alles moeten zetten. We hebben tafels nodig! Twee staan er al klaar, nu de rest nog! In het hokje naast de zaal, daar staan ze! Ja en daar staan ze, helemaal vanachter onder het stof, spinnenwebben en zelfs levende spinnen. Hoe gaan we die ooit naar de zaal krijgen?? Ze zijn nog zwaar ook, want het zijn van die ijzeren tafels. Er lopen buiten wel een paar bruintjes rond, die de tuin aan het doen zijn. Kunnen we het daar niet aan vragen? Zullen we dat doen?? Ja okay, maar we moeten dan wel Engels praten! Daar gaan ons, richting die boys. ‘Hello! Can you help us, please?’ ‘Hi. O yes.’ We leggen uit wat er moet gebeuren en na wat gestuntel lopen ze toch achter ons aan allebei met een tafel richting de zaal. We weten niet wat een zaal in het Engels is, maar follow me is genoeg. We leggen uit dat ons Engels niet zo goed is. Hoe kom? Nou, we komen uit Holland! Dat is wel erg interessant… We worden bestookt met vragen: Are you married? What’s your age? Can I go with you to Holland? Zo raken we aan de praat. Ze willen graag foto’s van Holland zien. Nou, die hebben we nog wel. ‘Wait a moment please!’ We nemen gelijk ons fototoestel mee, want dat willen we toch eigenlijk wel vastleggen. Zodra ze de foto’s met volle bewondering hebben bekeken, vragen we of we een foto van hen mogen maken. Het mag, hoor! Ze gaan er voor staan. Daarna gaat Annemarie met die bruintjes op de foto.  Daarna volgt Marianne. Check the pictures! Na een middagje op school, komt Willem ons halen. Hij neemt gelijk de bruintjes mee. Gelukkig is hij met de combi, dus het past allemaal makkelijk. Zodra we thuis waren hebben we direct op internet gekeken. Ja, u raad het al, de scriptie!!! Snel naar de mail. Bijlage openen. Even wachten en… Bliep! Nog maar een keer proberen. Bijlage openen. Even wachten en… Bliep! Geen scriptie meer!!! Ach nee, wat nu!!! Alles opnieuw?? Gelukkig hebben we een computerdokter in huis, genaamd Willem. Hij kruipt met de USB van Marianne achter de computer en na twee uur, voor ons uren vol stress, komt hij met een smile op zijn gezicht terug in de kamer. De scriptie staat erop!!!!!!!! Een rondedans door de kamer!!! GEWELDIG!!! Gelukkig maar. Snel wordt de scriptie naar de leraar gemaild, nog snel een paar dingen doornemen en we gaan ons bed in. Jammer, maar het is alweer laat! Daar gaat de wekker weer om 6 uur. We klimmen ons bed uit en maken ons klaar om naar school te gaan. Vandaag gaat het een lange dag worden. We gaan alles voor de projectdag klaarmaken. Als we ’s morgens weer in de combi stappen, rijden die bruintjes saam met ons. Ze gaan dus vandaag weer op school werken!! Spannend hoor… En ja hoor, rond de koffie komt er een bruintje naar ons toe. ‘Do you have the Photo?’ Ach nee, wat nu?? ‘Sorry we can’t print!’ Hij kijkt ons teleurgesteld achterna. Wij gaan giechelend richting het kantoor van Ria. Daar staan net Janine en Ina te praten. ‘Wat is fout?’ Met rode wangentjes vertellen we het hele verhaal. Janine geeft ons de tip om de foto’s te geven. Dat vinden ze baie oulik! Als je een foto van een bruintje maakt moet je hem geven. En daar gaan ons. Vol goede moed naar het kantoor. USB in de computer. Foto’s openen en printen maar. Gelijk maar drie keer, voor elke boy één. Op naar de eerste. Hij kijkt ons vol verwachting aan. ‘Surprise!!’ Hij was baie blij met de foto’s!! Hij vroeg gelijk of we er toch niet meer konden maken. Maar daar hebben we nu geen tijd voor. Hij vertelde ons dat hij een hele goede week had. Hij had nieuwe vriendschap gemaakt! Weet u met wie?? MET ONS!!!!! Ons is baie gelukkig! Weer een nieuwe vriend. Misschien komt hij maandag weer op school en anders zien we hem vast nog een keertje bij Willem, want daar werkt hij. Dan naar de andere boys, die ook erg gelukkig zijn met de foto’s. Maar dan weer hard aan de slag, want morgen moet alles klaar zijn. Liedjes oefenen, kunst opdrachten afmaken, zaal mooi maken, genoeg te doen, ja zelfs te veel. Morgen dan maar verder gaan! Lekker thuis. Lekker relaxen! Nee, dat hadden we gewild. Na het eten, moeten we nog bolussen en boterkoek gaan bakken bij ouma Nap. Ja, dat bolussen bakken, dat was plakken! Bolletje deeg, suiker met kaneel erop, en rollen maar. Bolus na bolus werd gedraaid. Allemaal in de oven, en there, een heerlijke schaal vol bolussen en 3 boterkoeken! Daarna lekker naar bed zeker? Nou, dat hadden we gedroomd. We moeten nog een prijslijst, bloemetjes knippen, een filmpje klaarmaken en een praatje voorbereiden voor morgen. Eindresultaat, weer laat! Na heel wat korte nachtjes is het eindelijk zo ver, eindelijk die projekdag! Om 6 uur eruit en dat op de zaterdag. Na het ontbijt gaan we rijden. Om half 8 zitten we alweer op school. Nou ja, zitten, we rennen heen en weer! Even een nietmachine pakken, even een foto uitprinten, even watten neerleggen, even ballonnen opblazen, even letters ophangen, even prijskaarten uitprinten, even pannenkoeken bakken, even bekers halen, even koeldrank maken en even even even. Nee, voor rust is geen tijd! Maar alles komt op zijn pootjes terecht. Oja, daar komen Keijman en Nijsse, oja, die kwamen ook nog. Te druk om er veel aan te denken. Maar toch hartelijk welkom hier op de Rehobotskool in Afrika. We hopen dat ze hier een leuke tijd zullen hebben en dat ze met goede en leuke herinneringen terug naar Holland zullen gaan. Snel de rookworsten opwarmen, de langverwachte rookworsten. En daar komen de eerste ouers al kopen. Pannenkoeken bakken, bolussen op een servetje, boterkoek met koffie, heerlijk! Die mense geniet dit. Daarna vinnig naar de saal gerend om die kinders op het podium te krijg. Nog even zachtjes het Wilhelmus geoefend en die ouers zijn welkom in die saal. De gordijnen zijn nog gesloten. Spannend hoor!! Als iedereen zit gaan langzaam de gordijnen open. Meneer Nijsse begint op het orgel te spelen. De leerlingen zetten in, Wilhelmus van Nassouwe klinkt door de zaal. Prachtig!! Een warm applaus klinkt de leerlingen tegemoet. Daarna houden wij ons praatje. Ondanks de maar 5 minuten van tevoren gemaakte ‘toespraak’ gaat het toch nog aardig goed. Er wordt in ieder geval voor ons geapplaudisseerd. Daarna komen de kleintjes naar voren en zingen ze het ‘rooi, wit en blou, zijn de kleuren van de vlag.’ Mooi zeg! Daarna komen de kinders van graad 2-3. Zij doen het spelletje twee emmertjes water halen. Baie oulik!!! Daarna komt graad 4-6. Zij hebben een praatje over Holland. Daarna laten zij hun werk zien. Die mensen het dit baie geniet. De mensen gaan alles bekijken en ondertussen gaan we weer pannenkoeken bakken, broodjes klaarmaken en verkopen. Het is baie gezellig. Die ouers kijk een beetjie rond en eet lekker van die Hollandse producten.  Die dag is echt geslaagd!!!! Die kinders het dit geniet, die ouers het dit geniet en ons het dit ook baie geniet!! We hebben nog een mooie opbrengst van 1517 Rand. Het was een drukke week en jullie snappen het al, we zijn baie moeg!!!! Ons gaan nu lekker naar bed toe!! Geniet nog van die naweek!!! Totsiens…

Nog even een herinnering……

Vrijdag hopen meneer Keijman en meneer Nijsse te komen, zij zullen hier als het goed is zaterdag aankomen.

Nu onze vraag: heeft iemand nog poppenkleertjes, poppenflesjes, poppen, of andere poppenspulletjes??

Als dit zo is graag deze week bij Marianne of Annemarie thuis afgeven, zodat onze leraren dit mee kunnen nemen! Het liefst voor donderdag!!

Alvast hartelijk dank, en tot morgen!!

De vandelaatstevakantiedaggenietendestudente